و فردا صد و پنجاه یا صد و پنجاه و یکمین روزی است که ... چقدر دیر یا شاید چقدر زود گذشت ... آه که چقدر صبر کردم و باید صبر داشته باشم ! چقدر سخت بود و این لحظات آخر چقدر شیرین !! و تنها وقتی که تو مال من شوی برای همیشه چقدر آرامش خواهم داشت و چقدر آرام خواهم شد در آغوشت !!

تمام هستی من !

روزهای سختی را گذراندم و فردا ... و آه مهر ... چه ماه خوبی هستی تو !! واقعا که با خودت مهر می آوری ! آنقدر که گاهی تصورش مشکل است !

و امشب را نمیدانم به کدام بهانه سر کنم ! دستم هم به نوشتن نمی رود جز برای تو ...

و خدا چقدر گاهی مهربان میشود و اما تو هنوز نامهربانی ... مغرور تر از همیشه ... الهه ی آبهای زمینی من !!! با شراب نابی که از بود تو سرریز میشود به وجودم ، لذت لحظه لحظه زیستن در تو را حس میکنم !!

و آنزمان که نزدیک توام ... و شاید از همین الان فکر میکنم رازم برملا نشود ... همان که فقط خودت میدانی و تو فقط میدانی که چقدر برایت صبر کرده ام و چقدر درد کشیده ام و چه روزهای سختی را گذرانده ام ... تو فقط میدانی و میخوانی نوشته هایی که فقط برای تو فقط به یاد تو و فقط به عشق تو بر صفحه جاری میشوند و واژه واژه به بند کشیده میشود برای روزهایی که نبودنت بیداد نکند و من باز هم با خواندنشان و فهمیدن اینکه میخوانیشان ، آرام بگیرم ...

آرامم اما ... سراسر شورم ... هیجانی که از تو به من میرسد غ ق توصیف است !!! و چقدر بد شده ام و تو این را با دیدنم می فهمی ! چرا آنقدر مرموز نگاه میکنی که هم حمایت را حس کنم هم بی تفاوتی ات را ... چرا اذیتم می کنی گاهی ؟!

و دعا میکنم جز من کسی در مدار زندگی ات نباشد و تو سهم من باشی !

پ.ن : این ترانه از میلاد نورمحمد که با شنیدنش فقط و فقط و فقط به تو فکر میکنم و انرژی میگیرم ... تقدیم به لحظه لحظه ی بودنت

تو رو با تموم خوبی و بدی

تو رو با هرچی که هستی دوس دارم

توی لحظه های بیداری و خواب

توی هشیاری و مستی دوس دارم

حتی وقتی میگی دوسم نداری

تو رو با یه دنیا غصه دوس دارم

حتی وقتایی که شیرین نمیشی

من تو رو قصه به قصه دوس دارم

تو رو با تموم شادی و غمت

حالا از همیشه بیشتر میخوامت

تو رو تا وقتی نفس تو سینه هست

تو رو تا لحظه ی آخر میخوامت

تو رو حتی وقتی بی محبتی

حتی وقتی مث ِ سنگی دوس دارم

دیگه تنهام نمیذاری وقتی که

من تو رو به این قشنگی دوس دارم

چقدر ذوق دارم ... امشب حتما اگر ننویسم دیوانه خواهم شد !! نمیدانی چقدر دلم آشوب است و تو بی خبر سر به بالین میگذاری و من ثانیه ها را تا صبح لحظه شماری خواهم کرد ... ثانیه به ثانیه اش یادم میماند ... و فقط همین یک تکه از شعر به یادم می آید و حس میکنمش :

فقط بخواه به پایت نمرده جان بدهم و امشب من لحظه به لحظه ...

جایی خواندم : کاش میتوانستم صدای تو را بنویسم ...